ﺑﻰ ﻣﺜﺎﻟﻪ ﺑﺮﻫﺎن دﻟﻴﻠﻪ
ﻧُﻪ ﻓﻠﮏ ﺑﻪ ﭼﺎدرش دﺧﻴﻠﻪ
ﭘﻬﻠﻮان ﻛﺮﺑﻠﺎ اﺑﺎاﻟﻔﻀﻞ
ﻗﻬﺮﻣﺎن ﻛﺮﺑﻠﺎ ﻋﻘﻴﻠﻪ
ﭼﻪ ﺑﺎ ﺷﻜﻮه اﻇﻬﺎر ﺑﻰ ﻧﻴﺎزی ﻛﺮد
ﺑﺎ ﺧﻄﺒﻪ ﻫﺎش ﺣﺘﻰ ﺧﺪا رو راﺿﻰ ﻛﺮد
ﺗﻮ اﻳﻦ ﻣﺴﻴﺮ ﻫﺮ ﻛﺲ رﺳﺎﻟﺘﻰ داره
ﻋﺒﺎس ﺗﻴغ ﮔﺮداﻧﺪ و زﻳﻨﺐ ﺣﻤﺎﺳﻪ ﺳﺎزی ﻛﺮد
ﭼﻪ ﺑﺎ اﻳﻤﺎﻧﻪ
ﻣﺤﻤﻞ ﻛﻠﺎﻣﺶ آﻳﻪ ﻫﺎی اﻟﺮﺣﻤﺎﻧﻪ
زﻳﻨﺐ اﺣﻴﺎﮔﺮ ﻫﻞ اﺗﻰ ﻋﻠﻰ اﻟﺎﻧﺴﺎﻧﻪ
ﮔﻔﺖ ﻳﺎﺑﻦ اﻟﻄﻠﻘﺎء ﺑﻪ ﭘﺴﺮ ﻣﺮﺟﺎﻧﻪ
ﭘﺴﺮ ﻣﺮﺟﺎﻧﻪ ﺗﻮ اﻣﻴﺮی ﻣﺜﻠﺎ
ﻛﺎﻣﻠﺎ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﺗﺮﺳﻴﺪی ﻋﻠﻨﺎ
ﭘﺴﺮ ﻣﺮﺟﺎﻧﻪ ﻓﺎﺗﺢ ﺷﺎم ﻣﻨﻢ
ﻛﻤﺘﺮ ﻳﺎوه ﺑﮕﻮ ﺗﻮ اﺳﻴﺮی ﻳﺎ ﻣﻦ
ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻧﻴﺴﺖ وﻟﻰ ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻣﻴﻜﻨﻢ
زﻳﻨﺒﻢ دﺧﺘﺮ ﻣﺮﺗﻀﻰ ﻋﻠﻰ ﻣﻌﺮﻓﻰ ﻣﻴﻜﻨﻢ
ﭘﺪرم ﻛﻪ ﺧﻮرد از ﻗﺪﻣﺶ ﻛﻌﺒﻪ ﺷﻜﺎف
ﺗﻴغ ﺧﻮد را وﺳﻄ ﻣﻌﺮﻛﻪ ﻫﺎ ﻛﺮد ﻏﻠﺎف
ﻣﻨﺒﺮی ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺮ آن ﺗﻜﻴﻪ زدی ﺟﺎی ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ
ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﺟﺎی ﺑﺰرﮔﺎن ﻧﺘﻮان زد ﺑﻪ ﮔﺰاف