ﻣﻦ اﻟﺒﻴﻦ ﻳﺎﺣﺴﻴﻦ ﻣﻦ زﻏﺮی وﺷﺎب اﻟﺮاس
وای از دﺳﺖ ﺟﺪا ای ﺣﺴﻴﻦ از ﻏﻤﺖ در ﻛﻮدﻛﻰ ﻣﻮی ﺳﺮم ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪ
ﺗﺎﻧﻴﺖ ﻧﺎدﻳﺖ ﻟﻴﺶ ﺗﺨﺮ ﻋﺒﺎس
اﻧﺘﻈﺎر ﻛﺸﻴﺪم ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮوردم ﭼﺮا ﻋﺒﺎس دﻳﺮ ﻛﺮد
رﻳﺘﻪ ﻳﻤﻰ ﻳﺠﻠﻰ ﻫﻤﻰ وﻳﻨﻪ ﻋﻤﻰ
ﻛﺎش ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﻣﻰ ﻣﺎﻧﺪ و ﻏﻢ ﻣﺮا ﺑﺮﻃﺮف ﻣﻰ ﺳﺎﺧﺖ ﻋﻤﻮﻳﻢ ﻛﺠﺎﺳﺖ
ﻟﻴﺶ ﺗﺨﺮ ﻋﺒﺎس
ﭼﺮا ﻋﺒﺎس دﻳﺮ ﻛﺮد
أﻨﺎ ﻳﺎﺣﺴﻴﻦ اﻟﻌﺰﻳﺰة ﺳﻜﻨة ﻳﺎ ﺻﻴﻮان داری
ای ﺣﺴﻴﻦ ای ﺳﺮﭘﻨﺎه ﻣﻦ ﻣﻦ ﺳﻜﻴﻨﻪ درداﻧﻪ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ
اﻋﺘﺬر ﻣﻨﮏ ﻳﺎﺑﻮی وادری ﻣﻘﺒﻮل اﻋﺘﺬاری
ای ﭘﺪر از ﺗﻮ ﻣﻐﺬرت ﻣﻰ ﺧﻮاﻫﻢ و ﻣﻰ داﻧﻢ ﻋﺬزﺧﻮای ﻣﻦ ﻗﺒﻮل ﻣﻰ ﺷﻮد
ﺑﺴﺒﺐ ﻟﻦ ﺣﺸﻤﺖ ﻋﻤﻰ ﻣﻦ اﻟﻌﻄﺶ وﺑﻘﻠﺒﻰ ﻧﺎری
ﭼﺮا ﻛﻪ ﻣﻦ ﺑﻮدم ﻛﻪ از ﻋﻄﺶ از ﻋﻤﻮﻳﻢ آب ﺗﻘﺎﺿﺎ ﻛﺮدم آﺗﺸﻬﺎ در دل ﻣﻦ ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷﺪ
وراح ﻋﻤﻰ واﻧﺘﻈﺮﺗﻪ ﺣﺘﻰ ﻣﻠﻴﺖ اﻧﺘﻈﺎری
و ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻋﻤﻮﻳﻢ رﻓﺖ و ﻣﻦ ﺑﻪ اﻧﺘﻈﺎر او ﻣﺎﻧﺪم و آن ﻗﺪر ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪم ﻛﻪ از اﻧﺘﻈﺎر ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪم
ﻣﻠﻴﺖ ﻇﻠﻴﺖ اﻧﻄﺮ واﺣﺴﺐ ﻟﺤﻈﺎت
از اﻧﺘﻈﺎر ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪم ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ رو ﺷﻤﺮدم
وﺗﻨﻮح ﻫﺎﻟﺮوح ﺗﻘﺪر ﺗﺼﺒﺮ ﻫﻴﻬﺎت
و اﻳﻦ ﺟﺎن ﺑﻪ ﻟﺐ رﺳﻴﺪه ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻰ ﻛﺮد
دﻣﻌﻰ ﻳﻬﻤﻰ ﺟﻔﻨﻰ ﻣﺪﻣﻰ وﻳﻨﻪ ﻋﻤﻰ
ﺷﺎﻛﻢ ﺟﺎری اﺳﺖ ﭼﺸﻤﺎن ﺧﻮﻧﻴﻦ اﺳﺖ
ﻟﻴﺶ ﺗﺨﺮ ﻋﺒﺎس
ﭼﺮا ﻋﺒﺎس دﻳﺮ ﻛﺮد
ﻣﻦ اﻟﺒﻴﻦ ﻳﺎﺣﺴﻴﻦ ﻣﻦ زﻏﺮی وﺷﺎب اﻟﺮاس
وای از دﺳﺖ ﺟﺪا ای ﺣﺴﻴﻦ از ﻏﻤﺖ در ﻛﻮدﻛﻰ ﻣﻮی ﺳﺮم ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪ
ﺗﺎﻧﻴﺖ ﻧﺎدﻳﺖ ﻟﻴﺶ ﺗﺨﺮ ﻋﺒﺎس
اﻧﺘﻈﺎر ﻛﺸﻴﺪم ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮوردم ﭼﺮا ﻋﺒﺎس دﻳﺮ ﻛﺮد
رﻳﺘﻪ ﻳﻤﻰ ﻳﺠﻠﻰ ﻫﻤﻰ وﻳﻨﻪ ﻋﻤﻰ
ﻛﺎش ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﻣﻰ ﻣﺎﻧﺪ و ﻏﻢ ﻣﺮا ﺑﺮﻃﺮف ﻣﻰ ﺳﺎﺧﺖ ﻋﻤﻮﻳﻢ ﻛﺠﺎﺳﺖ
ﻟﻴﺶ ﺗﺨﺮ ﻋﺒﺎس
ﭼﺮا ﻋﺒﺎس دﻳﺮ ﻛﺮد
اﻧﺘﻈﺮ واﻟﻘﻠﺐ ﻳﺨﻔﻖ ﻣﺜﻞ ﺟﻨﺤﺎن اﻟﻴﻤﺎﻣﻪ
اﻧﺘﻈﺎر ﻣﻰ ﻛﺸﻢ در ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﻗﻠﺒﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎل ﭘﺮﻧﺪﮔﺎن در ﺣﺎل ﭘﺮ ﭘﺮ زدن اﺳﺖ
ﻗﻠﺖ ﻟﻴﺶ ﻃﻠﺒﺖ ﻣﻨﻪ اﻟﻤﺎی واﺧﺬﺗﻨﻰ اﻟﻨﺪاﻣﻪ
ﺑﻪ ﺧﻮدم ﮔﻔﺘﻢ ﭼﺮا از ﻋﻤﻮﻳﻢ آب ﻃﻠﺐ ﻛﺮدم ﺧﻮد را ﺳﺮزﻧﺶ ﻛﺮدم و ﺑﻪ ﺷﺪت ﭘﺸﻴﻤﺎن ﺷﺪم
ﻫﻢ ﺻﺪق ﻳﺮﺟع ﻟﻰ ﻋﻤﻰ ﺑﺮاﻳﺘﻪ وﺟﻮده وﺣﺴﺎﻣﻪ
آﻳﺎ ﻋﻤﻮﻳﻢ ﺑﺎز ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺸﺖ آﻳﺎ ﻋﻠﻢ و ﻣﺸﮏ آب و ﺷﻤﺸﻴﺮ او را ﺧﻮاﻫﻢ دﻳﺪ
رﻳﺖ ﻟﺎ ﻳﺮوی دﻟﻴﻠﻰ ﺑﺲ ﻳﺮد ﻟﻰ ﺑﺎﻟﺴﻠﺎﻣﻪ
ﻣﻦ ﺳﻴﺮاب ﺷﺪن را ﻧﻤﻰ ﺧﻮاﻫﻢ ﻓﻘﻄ ﻣﻰ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮدد
ﻳﺎرﻳﺖ ﻟﺎ ﺟﻴﺖ ﻟﺎ ﻣﻨﻪ ﻃﻠﺒﺖ اﻟﻤﺎی
ﻛﺎش ﺑﻪ ﻛﺮﺑﻠﺎ ﻧﻤﻰ آﻣﺪم ﻛﺎش از او آب ﻃﻠﺐ ﻧﻤﻰ ﻛﺮدم
وﻧﻴﺖ اﺗﻤﻨﻴﺖ ﻟﺎ ﺗﺒﺮد ﻧﺎر ﺣﺸﺎی
ﻫﺮﮔﺰ آﺗﺶ دل ﺳﺮد ﻧﻤﻰ ﺷﻮد
ﻫﺬا ﻫﻀﻤﻰ ﻣﻮﺗﻰ ﺣﺘﻤﻰ وﻳﻨﻪ ﻋﻤﻰ
اﻳﻦ ﺑﻠﺎی ﻋﻈﻴﻤﻰ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ وارد ﺷﺪه ﻣﺮﮔﻢ ﺣﺘﻤﻰ اﺳﺖ ﻋﻤﻮﻳﻢ ﻛﺠﺎﺳﺖ
ﻟﻴﺶ ﺗﺨﺮ ﻋﺒﺎس
ﭼﺮا ﻋﺒﺎس دﻳﺮ ﻛﺮد
ﻣﻦ اﻟﺒﻴﻦ ﻳﺎﺣﺴﻴﻦ ﻣﻦ زﻏﺮی وﺷﺎب اﻟﺮاس
وای از دﺳﺖ ﺟﺪا ای ﺣﺴﻴﻦ از ﻏﻤﺖ در ﻛﻮدﻛﻰ ﻣﻮی ﺳﺮم ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪ
ﺗﺎﻧﻴﺖ ﻧﺎدﻳﺖ ﻟﻴﺶ ﺗﺨﺮ ﻋﺒﺎس
اﻧﺘﻈﺎر ﻛﺸﻴﺪم ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮوردم ﭼﺮا ﻋﺒﺎس دﻳﺮ ﻛﺮد
رﻳﺘﻪ ﻳﻤﻰ ﻳﺠﻠﻰ ﻫﻤﻰ وﻳﻨﻪ ﻋﻤﻰ
ﻛﺎش ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﻣﻰ ﻣﺎﻧﺪ و ﻏﻢ ﻣﺮا ﺑﺮﻃﺮف ﻣﻰ ﺳﺎﺧﺖ ﻋﻤﻮﻳﻢ ﻛﺠﺎﺳﺖ
ﻟﻴﺶ ﺗﺨﺮ ﻋﺒﺎس
ﭼﺮا ﻋﺒﺎس دﻳﺮ ﻛﺮد
ﻫﺎک ﺧﺬ ﻣﺮﺳﺎل ﻣﻨﻰ وﻟﻠﻘﻤﺮ روح وﺗﻌﻨﻪ
ای ﭘﺪر اﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎم را از ﻣﻦ ﺑﮕﻴﺮ و ﭘﻴﺶ ﻣﺎه ﺷﺐ ﭼﻬﺎرده ﻗﻤﺮ ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ ﺑﺮو
اﻧﺸﺪ ﻋﻠﻴﻪ اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﺑﻠﻜﻰ ﺗﺴﻤع ﺧﺒﺮ ﻋﻨﻪ
از ﻧﻬﺮ ﻋﻠﻘﻤﻪ درﺑﺎره او ﺳﺎل ﻛﻦ ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺧﺒﺮی از او ﺑﮕﻴﺮی
وﻟﻮ ان ﻳﺎ ﺑﻮی ﻟﻘﻴﺘﻪ ﻋﻦ ﻟﺴﺎﻧﻰ اﻋﺘﺬر ﻣﻨﻪ
و اﮔﺮ ای ﭘﺪر او را ﻳﺎﻓﺘﻰ از زﺑﺎن ﻣﻦ از او ﻋﺬرﺧﻮاﻫﻰ ﻛﻦ
ﻗﻠﻪ ﻳﺎﻋﺒﺎس ارﺟع ﻣﺎ ﺗﺮﻳﺪ اﻟﻤﺎی ﺳﻜﻨﻪ
ﺑﻪ او ﺑﮕﻮ ای ﻋﺒﺎس ﺑﺮرﮔﺪ ﺳﻜﻴﻨﻪ دﻳﮕﺮ از ﺗﻮ آب ﻧﻤﻰ ﺧﻮاﻫﺪ
ﺗﺮﺟﻴﺖ وادﻋﻴﺖ ﻳﺎرﻳﺘﮏ ﺣﻰ ﺗﻠﻘﺎه
آرزو ﻣﻰ ﻛﻨﻢ و دﻋﺎ ﻣﻰ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ او را زﻧﺪه ﺑﻴﺎﺑﻰ
ﻣﻮﺟﻮد وردود ﺗﺮﺟع ﻟﻠﺨﻴﻤﻪ وﻳﺎه
ﺻﺤﻴﺢ و ﺳﺎﻟﻢ ﺳﺮزﻧﺪه ﺑﺎ او ﺑﻪ ﺧﻴﻤﻪ ﮔﺎه ﺑﺮﮔﺮدی
ﻫﻮ ﺣﻠﻤﻰ ﻫﻮ ﻋﺰﻣﻰ وﻳﻨﻪ ﻋﻤﻰ
او روﻳﺎی ﻣﻦ اﺳﺖ او اﻣﻴﺪ ﻣﻦ اﺳﺖ ﻋﻤﻮﻳﻢ ﻛﺠﺎﺳﺖ
ﻟﻴﺶ ﺗﺨﺮ ﻋﺒﺎس
ﭼﺮا ﻋﺒﺎس دﻳﺮ ﻛﺮد
ﻣﻦ اﻟﺒﻴﻦ ﻳﺎﺣﺴﻴﻦ ﻣﻦ زﻏﺮی وﺷﺎب اﻟﺮاس
وای از دﺳﺖ ﺟﺪا ای ﺣﺴﻴﻦ از ﻏﻤﺖ در ﻛﻮدﻛﻰ ﻣﻮی ﺳﺮم ﺳﻔﻴﺪ ﺷﺪ
ﺗﺎﻧﻴﺖ ﻧﺎدﻳﺖ ﻟﻴﺶ ﺗﺨﺮ ﻋﺒﺎس
اﻧﺘﻈﺎر ﻛﺸﻴﺪم ﻓﺮﻳﺎد ﺑﺮوردم ﭼﺮا ﻋﺒﺎس دﻳﺮ ﻛﺮد
رﻳﺘﻪ ﻳﻤﻰ ﻳﺠﻠﻰ ﻫﻤﻰ وﻳﻨﻪ ﻋﻤﻰ
ﻛﺎش ﭘﻴﺶ ﻣﻦ ﻣﻰ ﻣﺎﻧﺪ و ﻏﻢ ﻣﺮا ﺑﺮﻃﺮف ﻣﻰ ﺳﺎﺧﺖ ﻋﻤﻮﻳﻢ ﻛﺠﺎﺳﺖ
ﻟﻴﺶ ﺗﺨﺮ ﻋﺒﺎس
ﭼﺮا ﻋﺒﺎس دﻳﺮ ﻛﺮد